- Jerzy Olek – Lost Space 27.03–23.05
- Pamięć zagłady. Obóz Zagłady w Bełżcu. Śladami żydowskich miasteczek 6–31.05
- Maestro Fellini 7.05–7.06
- Henryk Hermanowicz – Po stokroć Hermanowicz 8.05–20.06
- Bauhaus XX-XXI. Dziedzictwo wciąż żywe - Fotografie Gordona Watkinsona 8.05-5.07
- Krzysztof Wodiczko - Autoportret 2 30.04–07.06
- EXKLUSIV – Z archiwum X 9–31.05
- Zamrożone w czasie (wystawa zbiorowa) 13–31.05
- Czuła ostrość (wystawa zbiorowa) 15.05–14.06
- Michał Bojara – Gest 16–30.05
Jerzy Olek, Lost Space
Galeria Foto-Medium-Art, ul. Karmelicka 28/12
27.03–23.05
WT-PT: 14:00–19:00, SB: 14:00–18:00
finisaż: 23.05, godz.18:00
Jerzy Olek, Lost Space V, 2009
Wystawa Jerzego Olka jest kontynuacją badań artysty nad przestrzennością obrazu, widzialnością rzeczy, możliwością i granicami poznania. Problematyka ta była mocno eksplorowana w czasie neowangardy i fotomedialnego konceptualizmu, którego Olek był animatorem i wybitnym przedstawicielem.
Cykl prac Zagubiona przestrzeń (2008) to tryptyki złożone z fotografii i foto-obiektów wykorzystujących formę piramidy. Stanowią refleksję nad wizualną zmiennością formy pod wpływem projektowania na nią wiązki światła. Proces zmiany charakteru bryły i struktury utrwalony przy użyciu technik fotograficznych ujawnił jeszcze inna prawdę. Artysta również niedawno powołał do istnienia bryłę o 180 szpicach (Kolczatka, 2008), a następnie fotografował jej fragmenty i uzyskane zdjęcia przylepiał do ostrych kolców. Proces powtarzał wielokrotnie, uzyskując w efekcie konstrukcję kumulatywną. Kolczatka, która zajęła artyście niemal rok intensywnych badań, była punktem wyjścia do serii prac o nazwie Zagięta przestrzeń (2008) – fotografii i foto-reliefów. Olek fotografował fragmenty kolczastego obiektu, odbitki układał w różnorodne kompozycje – tworzył piramidy i zamykał w eleganckie ramy. Porządkował chaos – snując fragmentaryczne refleksje o całości.
Metoda twórcza Olka jest bardzo precyzyjna, wykorzystuje dokonania nauki z zakresu matematyki, psychofizjologii, geometrii nieeuklidesowej i kosmologii. Ważniejsze jednak dla artysty jest samo stawianie pytań oraz proces dochodzenia do konkluzji. Wystawa stała się też pretekstem do dyskusji wokół zależności i wpływów sztuki na naukę – w jakim stopniu i czy w ogóle jest możliwe, żeby nauka czerpała z doświadczeń artystycznych, często nie liczących się z racjonalną argumentacją, przekraczającą granice rozumowego poznania.
23 maja o godzinie 18:00 odbędzie się finisaż wystawy, podczas którego będzie miała miejsce promocja najnowszej książki Jerzego Olka Umożliwienie niemożliwemu.
Cykl prac Zagubiona przestrzeń (2008) to tryptyki złożone z fotografii i foto-obiektów wykorzystujących formę piramidy. Stanowią refleksję nad wizualną zmiennością formy pod wpływem projektowania na nią wiązki światła. Proces zmiany charakteru bryły i struktury utrwalony przy użyciu technik fotograficznych ujawnił jeszcze inna prawdę. Artysta również niedawno powołał do istnienia bryłę o 180 szpicach (Kolczatka, 2008), a następnie fotografował jej fragmenty i uzyskane zdjęcia przylepiał do ostrych kolców. Proces powtarzał wielokrotnie, uzyskując w efekcie konstrukcję kumulatywną. Kolczatka, która zajęła artyście niemal rok intensywnych badań, była punktem wyjścia do serii prac o nazwie Zagięta przestrzeń (2008) – fotografii i foto-reliefów. Olek fotografował fragmenty kolczastego obiektu, odbitki układał w różnorodne kompozycje – tworzył piramidy i zamykał w eleganckie ramy. Porządkował chaos – snując fragmentaryczne refleksje o całości.
Metoda twórcza Olka jest bardzo precyzyjna, wykorzystuje dokonania nauki z zakresu matematyki, psychofizjologii, geometrii nieeuklidesowej i kosmologii. Ważniejsze jednak dla artysty jest samo stawianie pytań oraz proces dochodzenia do konkluzji. Wystawa stała się też pretekstem do dyskusji wokół zależności i wpływów sztuki na naukę – w jakim stopniu i czy w ogóle jest możliwe, żeby nauka czerpała z doświadczeń artystycznych, często nie liczących się z racjonalną argumentacją, przekraczającą granice rozumowego poznania.
23 maja o godzinie 18:00 odbędzie się finisaż wystawy, podczas którego będzie miała miejsce promocja najnowszej książki Jerzego Olka Umożliwienie niemożliwemu.
Pamięć zagłady. Obóz Zagłady w Bełżcu. Śladami żydowskich miasteczek
Fotografie studentów Katedry Scenografii ASP w Krakowie
Galeria Scenografii, ul. Gołębia 4
6–31.05
codziennie: 15:00–19:00
wernisaż: 06.05; 18:00
fot. Dominika Józefczyk, z wystawy Pamięć zagłady
Poszukiwanie śladów tragedii Holokaustu po upływie ponad pół wieku jest bardzo trudne. Jednak wędrówka po miejscach związanych z życiem i tragiczną śmiercią milionów ludzi, pozwala zbliżyć się do tamtych czasów i tamtej tragedii.
W roku 2008 studenci Katedry Scenografii odbyli dwie wyprawy: jedną - śladami żydowskich miasteczek, drugą - do Obozu Zagłady w Bełżcu. Próbowali uchwycić obiektywami swoich aparatów to, co przetrwało: pokryte trawą ślady, fragmenty zrujnowanych, opuszczonych bóżnic i domów, zniszczone cmentarze, puste ulice, ciszę i milczenie wstrząsającego pomnika – obozu w Bełżcu. Wszystko co pozostało.
Wybrane zdjęcia tworzą prezentowaną w Galerii Scenografii wystawę „Pamięć Zagłady”.
W roku 2008 studenci Katedry Scenografii odbyli dwie wyprawy: jedną - śladami żydowskich miasteczek, drugą - do Obozu Zagłady w Bełżcu. Próbowali uchwycić obiektywami swoich aparatów to, co przetrwało: pokryte trawą ślady, fragmenty zrujnowanych, opuszczonych bóżnic i domów, zniszczone cmentarze, puste ulice, ciszę i milczenie wstrząsającego pomnika – obozu w Bełżcu. Wszystko co pozostało.
Wybrane zdjęcia tworzą prezentowaną w Galerii Scenografii wystawę „Pamięć Zagłady”.
Maestro Fellini
Centrum Sztuki Współczesnej Solvay, ul. Zakopiańska 62
7.05–7.06
PN-PT: 9:00–20:00, SB-ND: 12:00–15:00
wernisaż: 07.05; 18:00
Eksponaty zgromadzone na wystawie Maestro Fellini, która przybliża twórczość znakomitego włoskiego reżysera Federico Felliniego, pochodzą z niezwykle obszernej kolekcji Fundacji Fellini pour le cinéma w Sion (Szwajcaria). Spośród blisko 8000 dokumentów oraz obiektów dokumentujących dzieło Federico Felliniego jakie posiada Fundacja Fellini pour le cinéma w Sion, specjalnie na wystawę w Polsce wyselekcjonowanych zostało ponad 300 obiektów. Zaprezentowanych zostanie ok. 50 faksymilii rysunków Felliniego, 130 zdjęć dokumentujących pracę na planie filmowym i ustawianie scen, rękopisy listów, elementy dekoracji, kostiumy (z filmu Casanova, nagrodzone Oscarem), scenariusze z odręcznymi komentarzami i wskazówkami reżysera, dokumenty produkcyjne, osobiste notatki reżysera, wycinki prasowe, książki, czasopisma, plakaty filmowe. Wystawa dokumentuje pracę Felliniego nad filmami: Vitteloni (Wałkonie), L'Amore in citta (Miłość w mieście), La Strada, Il Bidone (Niebieski ptak), Dolce Vita (Słodkie życie), Boccaccio'70, 8 1/2 (Osiem i pół), Roma (Rzym), Amarcord, Casanova, Prova d'Orchestra (Próba orkiestry), E la Nave va (A statek płynie). Przez swą różnorodność eksponaty te ukazują obraz prac przygotowawczych i pracy twórczej Felliniego.
Fellini - reżyser, olbrzymiej większości widzów kojarzący się wyłącznie ze światem filmu, niezwykle rzadko funkcjonuje w ich świadomości jako wirtuoz ołówka i kredki, znakomity, pełen ekspresji rysownik, często nawet karykaturzysta. Zamiast notatek opisujących poszczególne sceny rysował je. Rysował także swoje wyobrażenia postaci, które miały pojawić się w filmie. Tak więc u podstaw obrazu filmowego zazwyczaj leżał obraz rzeczywisty narysowany wprawną ręką artysty Felliniego.
Wystawa, którą pragniemy zaprezentować jest właśnie próbą ukazania procesu powstawania filmów Federico Felliniego, odkrywa przed widzem tajemnice wyobraźni artysty. Pokazuje jak zamysł-idea poprzez szkic, rysunek, scenariusz i komentarz - stopniowo przeradzał się w ruchomy obraz. Przedstawia Felliniego, jako artystę bez wątpienia wszechstronnego i multimedialnego zarazem - posługującego się w swojej pracy umiejętnościami z różnych dziedzin sztuki w sposób równie mistrzowki. Oprócz niewątpliwych walorów estetycznych i poznawczych należy również podkreślić aspekt edukacyjny i popularyzatorski tego przedsięwzięcia. Bowiem dla większości odbiorców można by tą wystawę zatytułować również: Fellini, arysta jakim go nie znaliśmy.
Głównym Partenem wystawy jest Fundacja Fellini pour le cinéma (Sion, Szwajcaria). Założona w 2001 r., posiada obecnie jeden z największych zbiorów dokumentów oraz archiwaliów poświęconych Felliniemu, dysponuje również bogatymi zbiorami archiwalnymi dotyczącymi kina. Twórcą Fundacji jest Gérald Morin, asystent Federico Felliniego, który przekazał całe swoje archiwum gromadzone przez blisko 30 lat pracy z najwybitniejszymi twórcami kina, przede wszystkim Fellinim, ale także innymi filmowcami m.in.: Marcelem Carné, Robertem Altmanem, Richardem Donnerem, Jea-Jacques Annaudem, Nikitą Michałkowem czy Francesco Rossim. Obecnie Fundacja posiada 15 000 dokumentów oraz obiektów z czego blisko 8 000 związanych jest z twórczością Federico Felliniego.
Fellini - reżyser, olbrzymiej większości widzów kojarzący się wyłącznie ze światem filmu, niezwykle rzadko funkcjonuje w ich świadomości jako wirtuoz ołówka i kredki, znakomity, pełen ekspresji rysownik, często nawet karykaturzysta. Zamiast notatek opisujących poszczególne sceny rysował je. Rysował także swoje wyobrażenia postaci, które miały pojawić się w filmie. Tak więc u podstaw obrazu filmowego zazwyczaj leżał obraz rzeczywisty narysowany wprawną ręką artysty Felliniego.
Wystawa, którą pragniemy zaprezentować jest właśnie próbą ukazania procesu powstawania filmów Federico Felliniego, odkrywa przed widzem tajemnice wyobraźni artysty. Pokazuje jak zamysł-idea poprzez szkic, rysunek, scenariusz i komentarz - stopniowo przeradzał się w ruchomy obraz. Przedstawia Felliniego, jako artystę bez wątpienia wszechstronnego i multimedialnego zarazem - posługującego się w swojej pracy umiejętnościami z różnych dziedzin sztuki w sposób równie mistrzowki. Oprócz niewątpliwych walorów estetycznych i poznawczych należy również podkreślić aspekt edukacyjny i popularyzatorski tego przedsięwzięcia. Bowiem dla większości odbiorców można by tą wystawę zatytułować również: Fellini, arysta jakim go nie znaliśmy.
Głównym Partenem wystawy jest Fundacja Fellini pour le cinéma (Sion, Szwajcaria). Założona w 2001 r., posiada obecnie jeden z największych zbiorów dokumentów oraz archiwaliów poświęconych Felliniemu, dysponuje również bogatymi zbiorami archiwalnymi dotyczącymi kina. Twórcą Fundacji jest Gérald Morin, asystent Federico Felliniego, który przekazał całe swoje archiwum gromadzone przez blisko 30 lat pracy z najwybitniejszymi twórcami kina, przede wszystkim Fellinim, ale także innymi filmowcami m.in.: Marcelem Carné, Robertem Altmanem, Richardem Donnerem, Jea-Jacques Annaudem, Nikitą Michałkowem czy Francesco Rossim. Obecnie Fundacja posiada 15 000 dokumentów oraz obiektów z czego blisko 8 000 związanych jest z twórczością Federico Felliniego.
Organizator wystawy w Polsce : Stowarzyszenie Nowe Horyzonty
Organizatorzy wystawy w Krakowie:
Miesiąc Fotografii w Krakowie, Dom Kultury ,,Podgórze", Centrum Sztuki Współczesnej ,,Solvay"
Wystawa obywa się pod patronatem Prezydenta Szwajcarii Pascala Couchepin.
W dniu wernisażu, wielbicieli twórczości Federico Felliniego zapraszamy do Kinoteatru Uciecha na film Armacord.
7.05, godz.20:00Kinoteatr Uciecha, ul. Starowiślna 16
Więcej informacji na stronie Kinoteatru Uciecha.
Henryk Hermanowicz, Po stokroć Hermanowicz
Galeria Dyląg, Mały Rynek 6/4
8.05–20.06
PN-PT: 11:00–18:00, SB: 10:00–14:00
wernisaż: 8.05; 18:00
Henryk Hermanowicz, z cyklu Horrible sensu I, 1970, 64 x 51 cm
Na wystawie zostanie pokazany różnorodny dorobek twórczy Artysty, począwszy od prac tworzonych jeszcze w Wilnie, mieście jego dzieciństwa, poprzez okres krzemieniecki aż do przeróżnych poszukiwań artystycznych, takich jak wspaniały i nowatorski cykl Horribile sensu tworzony w roku 1970.
Henryk Hermanowicz stworzył dzieło wypływające z kontynuacji nauczania Jana Bułhaka, które po przejściu swoistej ewolucji, znalazło swoje miejsce w dokonaniach polskiej fotografii II połowy XX wieku. Hermanowicz potrafił także osiągnąć w fotografii to, co dla wielu jest najtrudniejsze – prostotę, która najmocniej trafiła do serc oglądających.
Prace na wystawie podzielone zostaną na dwie części. Pierwsza część dotyczyć będzie tematyki piktorialnej i rodzajowej, w której pokazane zostaną m.in. fotografie najwcześniejsze oraz pochodzące z podróży artystycznych do Włoch i Afryki. W drugiej pokazane zostanie inne oblicze fotografika, Hermanowicza-eksperymentatora, a także poszukiwacza niezwykle ciekawych ujęć i tematów. W tej części można będzie obejrzeć m.in. wspomniany już cykl fotograficzny Horribile sensu, czy abstrakcyjne dzieła o wspólnym tytule Szuflada.
Henryk Hermanowicz stworzył dzieło wypływające z kontynuacji nauczania Jana Bułhaka, które po przejściu swoistej ewolucji, znalazło swoje miejsce w dokonaniach polskiej fotografii II połowy XX wieku. Hermanowicz potrafił także osiągnąć w fotografii to, co dla wielu jest najtrudniejsze – prostotę, która najmocniej trafiła do serc oglądających.
Prace na wystawie podzielone zostaną na dwie części. Pierwsza część dotyczyć będzie tematyki piktorialnej i rodzajowej, w której pokazane zostaną m.in. fotografie najwcześniejsze oraz pochodzące z podróży artystycznych do Włoch i Afryki. W drugiej pokazane zostanie inne oblicze fotografika, Hermanowicza-eksperymentatora, a także poszukiwacza niezwykle ciekawych ujęć i tematów. W tej części można będzie obejrzeć m.in. wspomniany już cykl fotograficzny Horribile sensu, czy abstrakcyjne dzieła o wspólnym tytule Szuflada.
Bauhaus XX-XXI. Dziedzictwo wciąż żywe
Fotografie Gordona Watkinsona
Galeria Międzynarodowego Centrum Kultury, Rynek Główny 25
8.05 - 5.07
WT-ND: 10:00-18:00
Apartment House Weissenhof Estate, Ludwig Mies van der Rohe, 1927, Stuttgart, Niemcy, © Gordon Watkinson
Wiosną 1919 r. w swoim manifeście Walter Gropius napisał: „Chcemy stworzyć jasną, organiczną architekturę (…) nie obciążoną kłamliwymi fasadami i sztuczkami. Chcemy architektury przystosowanej do naszego świata maszyn”. Tak powstała słynna szkoła projektowania, z którą związani byli najwybitniejsi architekci i designerzy XX wieku. Dokładnie w 90. rocznicę powstania Bauhausu Międzynarodowe Centrum Kultury zaprasza na wystawę, której celem jest m.in. udowodnienie, że dziedzictwo i myśl tej szkoły jest nadal bardzo aktualne. Dwanaście najważniejszych przykładów architektury Bauhausu (zbudowanych przed 1933 rokiem, tak znanych jak: Szkoła Bauhausu, Osiedle Dessau-Törten, willa Tugendhatów, Niemiecki Pawilon z Wystawy Światowej w Barcelonie) zestawionych zostało z dwunastoma współczesnymi realizacjami kontynuującymi idee i język formalny Bauhausu w architekturze i designie.
Prezentacja współczesnych fotografii budowli Bauhausu autorstwa wybitnego amerykański fotografika Gordona Watkinsona wzbogacona została także o materiały historyczne. Wystawę dopełniają projekty i zdjęcia uznanych współczesnych architektów, takich, jak: Sauerbruch Huston, Werner Sobek i Wingårdhs.
Na ekspozycji znajdują się również - zaprojektowane przez artystów Bauhausu - meble i przedmioty użytkowe, które do dzisiaj produkowane są przez takie firmy jak Knoll, Tecnolumen i Thonet. Widzowie zobaczą m.in. meble projektu Marcela Breuera, Marta Stama, Ludwiga Mies van der Rohe i Josepha Albersa oraz lampy autorstwa Marianne Brandt, Hansa Przyrembla i Wilhelma Wagenfelda.
Wystawa przygotowana została we współpracy z Foto+Synthesis. Partnerem wystawy jest Goethe Institut Krakau.
Pomysł wystawy: fotograf Gordon Watkinson we współpracy z Foto+Synthesis. Dwanaście budowli Bauhausu wybrał Michael Siebenbrodt, dyrektor Muzeum Bauhausu w Weimarze, a dwanaście współczesnych projektów zostało wskazanych przez Falka Jaegera, historyka architektury i krytyka z Berlina, który jest również autorem tekstów wprowadzających do poszczególnych części wystawy.
Bauhaus XX-XXI. Dziedzictwo wciąż żywe to nieprzypadkowo pierwsza wystawa zrealizowana już po zakończeniu drugiego etapu modernizacji siedziby MCK. „Śmiałość jednej z najważniejszych dwudziestowiecznych estetyk, która pozostaje – jak udowadnia wystawa – niewyczerpanym źródłem inspiracji dla współczesnej architektury światowej, w zestawieniu z wyrastającą z tej tradycji nową jakością architektoniczną siedziby MCK zyska szczególny kontekst.” – zapowiada prof. Jacek Purchla.
Prezentacja współczesnych fotografii budowli Bauhausu autorstwa wybitnego amerykański fotografika Gordona Watkinsona wzbogacona została także o materiały historyczne. Wystawę dopełniają projekty i zdjęcia uznanych współczesnych architektów, takich, jak: Sauerbruch Huston, Werner Sobek i Wingårdhs.
Na ekspozycji znajdują się również - zaprojektowane przez artystów Bauhausu - meble i przedmioty użytkowe, które do dzisiaj produkowane są przez takie firmy jak Knoll, Tecnolumen i Thonet. Widzowie zobaczą m.in. meble projektu Marcela Breuera, Marta Stama, Ludwiga Mies van der Rohe i Josepha Albersa oraz lampy autorstwa Marianne Brandt, Hansa Przyrembla i Wilhelma Wagenfelda.
Wystawa przygotowana została we współpracy z Foto+Synthesis. Partnerem wystawy jest Goethe Institut Krakau.
Pomysł wystawy: fotograf Gordon Watkinson we współpracy z Foto+Synthesis. Dwanaście budowli Bauhausu wybrał Michael Siebenbrodt, dyrektor Muzeum Bauhausu w Weimarze, a dwanaście współczesnych projektów zostało wskazanych przez Falka Jaegera, historyka architektury i krytyka z Berlina, który jest również autorem tekstów wprowadzających do poszczególnych części wystawy.
Bauhaus XX-XXI. Dziedzictwo wciąż żywe to nieprzypadkowo pierwsza wystawa zrealizowana już po zakończeniu drugiego etapu modernizacji siedziby MCK. „Śmiałość jednej z najważniejszych dwudziestowiecznych estetyk, która pozostaje – jak udowadnia wystawa – niewyczerpanym źródłem inspiracji dla współczesnej architektury światowej, w zestawieniu z wyrastającą z tej tradycji nową jakością architektoniczną siedziby MCK zyska szczególny kontekst.” – zapowiada prof. Jacek Purchla.
9.05, godz.12:00
- po wystawie oprowadzi kurator Gordon Watkinson!
10.05, godz.10:00 - 18:00
- Dzień otwarty, wstęp wolny na wystawę, zwiedzanie z przewodnikiem, warsztaty plastyczne.
Program towarzyszący wystawie składał się będzie z wykładów, dni otwartych oraz warsztatów edukacyjnych dla dzieci i młodzieży (więcej informacji na stronie www.mck.krakow.pl).
Katalog wystawy dostępny jest w polskiej wersji językowej.Wystawa objęta jest patronatem UNESCO, przygotowana została ramach inicjatywy „Germany – Land of Ideas”. Wsparta została przez: Foreign Federal Agency, Goethe-Institut, Moelven, Sky-Frame, Alien Skin, Canson, Knoll, Picto, Tecnolumen, and Thonet.
Stały patronat medialny: TVP Kraków, Radio Kraków, Dziennik Polski, The Warsaw Voice, Karnet, Cracow-life/e-krakow, krakow.pl
Patronat medialny: RZECZPOSPOLITA, POLITYKA, ARCHITEKTURA - MURATOR, TVP KULTURA, AMS, Sztuka.pl - Gazeta Antykwaryczna, Polski Portal Kultury O.pl
Partnerzy: Empik, Krakowskie Biuro Festiwalowe, Galeria Kazimierz
Krzysztof Wodiczko, Autoportret 2
Kurator: Bożena Czubak
Galeria Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki, pl. Szczepański 3a
30.04–07.06
WT, ŚR, PT-ND: 11:00–18:00, CZW: 11:00–20:00
wernisaż: 08.05; 20:00
Krzysztof Wodiczko, Autoportret podwójny, 1974
Wystawa obejmująca rekonstrukcje kilku autoportretów Krzysztofa Wodiczki z początku lat 70. przypomina prace mało znane, częściowo tylko zachowane i funkcjonujące w postaci dokumentacji też tylko częściowo publikowanej. Centralną częścią ekspozycji jest instalacja przedstawiająca dwustronne zdjęcie autora pochylającego się nad swoim lustrzanym odbiciem. Czytelna parafraza sytuacji narcystycznego zapatrzenia w siebie artysty, który nie sięgając wzrokiem poza dylematy twórczego "ja", nie jest w stanie dojrzeć niczego poza własnym odbiciem. Podobnie ironiczne wobec "wsobności" twórcy są dwa inne autoportrety, których bohater jest "wyłączony" z tego, co dzieje się wokół niego. Dwustronny, podwójny z artystą patrzącym w górę lub w dół oraz narożny, w którym spojrzenie autora nie wykracza poza widzenie samego siebie. We wszystkich autoportretach czytelny jest autoironiczny wymiar tych prac, w których Wodiczko wykorzystując własny wizerunek dystansował się od indywidualistycznych roszczeń. Krytyczny wobec modernistycznych celebracji podmiotu w polskiej sztuce lat 70., do której nie dochodziły "pomruki o nieistotności autora". Dla zrealizowanych w latach 1973-1974 różnych wersji autoportretów odniesieniem były również weryfikacje usytuowania własnej praktyki artystycznej w ówczesnej rzeczywistości, zwłaszcza złudnej pozycji podmiotu w kontekście polskiej "gry pozorów". Twórca projekcji publicznych, realizowanych od 1980 roku w różnych miejscach świata, postrzegający rolę artysty w kategoriach odpowiedzialności społecznej, w serii prezentowanych (zrekonstruowanych) autoportretów porzucał - jak pisał Andrzej Turowski - "egoistyczne usytuowanie podmiotu artystycznego w centrum tworzenia".
Projekt organizowany jest we współpracy z Fundacją Profile
PATRONI MEDIALNI:
TVP Kraków, Gazeta Wyborcza, Onet.pl, SwiatObrazu.pl, Cracow-life.com, krakow POST, Miesiąc w Krakowie.Projekt organizowany jest we współpracy z Fundacją Profile
PATRONI MEDIALNI:
EXKLUSIV – Z archiwum X
Miejsce Bar, ul. Estery 1
9–31.05
codziennie: 10:00–24:00
wernisaż: 9.05; 22:00
fot. Kuba Dąbrowski, z wystawy Z archiwum X
Magazyn „Exklusiv” od lat stawia na fotografię oryginalną, niezależną, poszukującą. A przede wszystkim: polską. Na łamach miesięcznika swoje pierwsze kroki stawiali autorzy, którzy dzisiaj mają wyrobioną pozycję i mnóstwo ciekawych projektów fotograficznych na koncie. Nietypowe sesje z bohaterami okładkowymi, zdjęcia mody inne jakościowo od tych, które na co dzień można oglądać w rodzimej prasie kolorowej, sesje beauty bez lukru i upiększeń – to styl bliski twórcom pisma. Ekipa fotografów współpracujących stale z „Exklusivem” nie jest jednorodna. Różni ich wiek, doświadczenie, ale też estetyka oraz podejście do rzemiosła. Jest to zarazem reprezentatywna grupa autorów, na podstawie której można rozmawiać o współczesnej polskiej fotografii.
Nie podejmując się karkołomnych podsumowań, ani nie stawiając tez na wyrost, „Exklusiv” zaprosił swoich fotografów do projektu Z archiwum X. Sam temat wpisuje już wystawę w myśl przewodnią całego Miesiąca Fotografii, ale też jest przyczynkiem do gry ze znaczeniami. Nawiązuje do nazwy pisma, odsyła do określonego (raczej niepokojącego) klimatu, zachęca do zagłębiania się w archiwa pamięci, w znaczenia, które niesie w sobie symbol X, oraz w prywatne foto-archiwa. Na wystawie celowo nie zostaną pokazane zdjęcia, które zostały już opublikowane w piśmie. Projekt ma być osobistą formą wypowiedzi, wydobyciem pomysłów, na które nie trzeba szukać prasowego formatu. „Spinacz” wystawy jest na tyle niekonkretny, że daje autorom sporą wolność wyboru. Podobnie jest i z samym miejscem wystawy – Miejscem. Wystawa wchodzi w żywą przestrzeń, wżera się w nią, opanowuje wszystkie pomieszczenia. Tutaj medium jest i pismo, patron wystawy, i kawiarnia.
Nie podejmując się karkołomnych podsumowań, ani nie stawiając tez na wyrost, „Exklusiv” zaprosił swoich fotografów do projektu Z archiwum X. Sam temat wpisuje już wystawę w myśl przewodnią całego Miesiąca Fotografii, ale też jest przyczynkiem do gry ze znaczeniami. Nawiązuje do nazwy pisma, odsyła do określonego (raczej niepokojącego) klimatu, zachęca do zagłębiania się w archiwa pamięci, w znaczenia, które niesie w sobie symbol X, oraz w prywatne foto-archiwa. Na wystawie celowo nie zostaną pokazane zdjęcia, które zostały już opublikowane w piśmie. Projekt ma być osobistą formą wypowiedzi, wydobyciem pomysłów, na które nie trzeba szukać prasowego formatu. „Spinacz” wystawy jest na tyle niekonkretny, że daje autorom sporą wolność wyboru. Podobnie jest i z samym miejscem wystawy – Miejscem. Wystawa wchodzi w żywą przestrzeń, wżera się w nią, opanowuje wszystkie pomieszczenia. Tutaj medium jest i pismo, patron wystawy, i kawiarnia.
Autorzy Z archiwum X:
Zuza Krajewska i Bartek Wieczorek
Krzysztof Kozanowski
Mikołaj Długosz
Paweł Eibel
Witold Orski
Szymon Małecki
Agata Pospieszyńska
Igor Omulecki
Kuba Dąbrowski
Magda Wunsche & Samsel
Zamrożone w czasie
WYSTAWA ZBIOROWA
Kurator: Thomas Thorausch, Archiwum Tańca w Kolonii
Muzeum Manggha, ul. Konopnickiej 26
13–31.05
WT-ND: 10:00–18:00
wernisaż: 12.05; 18:00
fot. Bettina Stoess Schwebe, z wystawy Zamrożone w czasie
Wystawa prezentuje prace wybranych artystów i fotografów tańca, pokazujące ich spojrzenie na ruch oraz taniec. Fotografie wykonane na scenie oraz w studiu oferują osobiste wizje i mogą stanowić zarówno reprezentatywne jak i osobiste spojrzenie na tę formę sztuki w punkcie, w którym przecinają się pasja dokumentalisty oraz niezależność artysty. Twórcy musieli zmierzyć się i niemal przejrzeć pracę choreografów (m.in. Philipsa Gehmachera, Sashy Waltz, Wiliama Forsythe’a), na bazie której tworzyli własny obraz ekspresji tańca.
W ekspozycji kuratorom zależało głównie na przedstawieniu różnych perspektyw estetycznych, często przeciwstawnych, w taki sposób, aby umożliwić oglądającemu przegląd tendencji w przedstawianiu tańca i ruchu w niemieckiej fotografii. Na wystawie będzie można zobaczyć prace takich twórców jak: Peter Welz, Gert Weigelt, Bernd Uhlig, Dominik Mentzos, Andrea Esswein, Bettina Stöß, Joerg Reichardt, Agnès Noltenius, Vanessa Ossa.
Wystawie towarzyszą imprezy:
W ekspozycji kuratorom zależało głównie na przedstawieniu różnych perspektyw estetycznych, często przeciwstawnych, w taki sposób, aby umożliwić oglądającemu przegląd tendencji w przedstawianiu tańca i ruchu w niemieckiej fotografii. Na wystawie będzie można zobaczyć prace takich twórców jak: Peter Welz, Gert Weigelt, Bernd Uhlig, Dominik Mentzos, Andrea Esswein, Bettina Stöß, Joerg Reichardt, Agnès Noltenius, Vanessa Ossa.
Wystawie towarzyszą imprezy:
* W środę 13 maja o godz. 16:00 w Muzeum Manggha (ul. Konopnickiej 26) dyrektor Archiwum Tańca w Kolonii - Thomas Thorausch wygłosi wykład poświęcony współczesnym technikom analizowania i rejestrowania tańca oraz paradoksowi unieruchomiania ruchu w fotografii.
Wykład będzie bogato ilustrowany materiałem fimowym ze zbiorów kolońskiego Archiwum Tańca. Wstęp wolny, tłumaczenie symultaniczne z niemieckiego.
* W czwartek 14 maja o godz. 18:30 w Bunkrze Sztuki (pl. Szczepański 3a) odbędzie się Przegląd Wideo Tańca "Dance Moments".
* W czwartek 14 maja o godz. 18:30 w Bunkrze Sztuki (pl. Szczepański 3a) odbędzie się Przegląd Wideo Tańca "Dance Moments".
Goethe-Institut w Krakowie
Centrum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha
Czuła ostrość
Wystawa studentów i absolwentów PWSFTViT w Łodzi
Kurator: Ewa Ciechanowska we współpracy z Dorota Zygułą.
Kierownik Fotografii: Janusz Maria Tylman
Galeria Szyb Wilsona, ul. Oswobodzenia 1, Katowice
15.05–14.06
codziennie: 9:00–19:00
wernisaż: 15.05; 18:00
fot. Łukasz Brześkiewicz, z wystawy Czuła ostrość
Wystawa Czuła ostrość prezentuje twórczość młodych artystów będących studentami i absolwentami PWSFTviT w Łodzi. Prace zebrane na wystawie są osobistymi, autorskimi komentarzami otaczającej nas rzeczywistości, zrealizowanymi w konwencji reportażu, fotografii kreacyjnej, projektów interaktywnych oraz nowatorskiego dialogu miedzy fotografią i filmem, zrealizowanego w materii sztuki video.
Czuła ostrość jest świadectwem ich potencjału twórczego, wrażliwości, opanowania warsztatu technicznego i poszukiwań technologicznych. Tytuł wystawy uwypukla wrażliwość i precyzję spojrzenia młodych twórców.
Autorzy:
Karolina Breguła, Przemysław Brynkiewicz, Łukasz Brześkiwicz, Aleksandra Buczkowska, Rafał Chmielewski, Joanna Chudy, Ewa Ciechanowska, Lucyna Galik, Magda Gałka, Aleksandra Hirszfeld, Hubert Humka, Michał Jankowski, Monika Jelińska, Jakub Karwowski, Agnieszka Kawa, Katarzyna Krzystek, Katarzyna Ewa Legendź, Roman Łuszczki, Olga Marciniak-Wiśniewska, Tomasz Mażewski, Agnieszka Michalska, Krzysztof Miller, Maciej Niesłony, Anna Orłowska, Anna Patrycja Orłowska, Paweł Pachla, Tomasz Pastyczyk, Katarzyna Pogodzińska, Łukasz Prus-Niewiadomski, Michał Przeździk, Przemysław Pokrycki, Adam Stefaniak, Piotr Szczepanowicz, Dominika Truszczyńska, Kuba Wroński, Agnieszka Wrześniak, Maria Wytrykus, Cezary Zacharewicz, Piotr Zbierski, Dorota Zyguła.
Czuła ostrość jest świadectwem ich potencjału twórczego, wrażliwości, opanowania warsztatu technicznego i poszukiwań technologicznych. Tytuł wystawy uwypukla wrażliwość i precyzję spojrzenia młodych twórców.
Autorzy:
Karolina Breguła, Przemysław Brynkiewicz, Łukasz Brześkiwicz, Aleksandra Buczkowska, Rafał Chmielewski, Joanna Chudy, Ewa Ciechanowska, Lucyna Galik, Magda Gałka, Aleksandra Hirszfeld, Hubert Humka, Michał Jankowski, Monika Jelińska, Jakub Karwowski, Agnieszka Kawa, Katarzyna Krzystek, Katarzyna Ewa Legendź, Roman Łuszczki, Olga Marciniak-Wiśniewska, Tomasz Mażewski, Agnieszka Michalska, Krzysztof Miller, Maciej Niesłony, Anna Orłowska, Anna Patrycja Orłowska, Paweł Pachla, Tomasz Pastyczyk, Katarzyna Pogodzińska, Łukasz Prus-Niewiadomski, Michał Przeździk, Przemysław Pokrycki, Adam Stefaniak, Piotr Szczepanowicz, Dominika Truszczyńska, Kuba Wroński, Agnieszka Wrześniak, Maria Wytrykus, Cezary Zacharewicz, Piotr Zbierski, Dorota Zyguła.
Czuła ostrość widzenia? - tekst na temat wystawy Czuła ostrość autorstwa Krzysztofa Pijarskiego >>> (.pdf, 236kB)
Michał Bojara, Gest
Space Gallery - Galeria Sztuki Współczesnej, ul. Floriańska 13 (oficyna, II piętro)
16–30.05
PN-PT: 11:00–18:00, SB: 10:00–14:00
wernisaż: 16.05; 18:00
Michał Bojara, Gest
Gest – dowolny ruch wykonany przez kogoś świadomie lub nieświadomie, mający określone znaczenie. Zazwyczaj gesty są rozumiane tylko przez pewną grupę osób, które wywodzą się z tego samego środowiska lub tego samego kręgu kulturowego (…)
W cyklu Michała Bojary zatytułowanym Gest – ruch wykonany przez artystę jest poszukiwaniem granicy medium fotografii, która najczęściej kojarzona jest z realistycznym odbiciem rzeczywistości i tworzy iluzje ograniczonego środka wypowiedzi. Gesty to ukłon w stronę malarstwa, tworzony u podstaw jako obraz, nie jako odbicie. Cykl ten jest zabawą z kolorem, i ruchem pędzla po płaskiej przestrzeni negatywu.
Za cykl Gest Michał Bojara otrzymał Grand Prix Pięcioboju Fotograficznego Fotopolis.pl 2008.
Michał Bojara urodzony w Warszawie 13 października 1979. Absolwent ASP w Łodzi oraz ASP w Poznaniu. Zajmuje się fotografią, malarstwem oraz instalacją. Wystawia od 2000 roku m.in. Galeria W. Hasiora w Zakopanem, Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie, Galeria Okna w Słubicach, Galeria OBOK ZPAF, Galeria Zachęta Warszawa. Mieszka i pracuje w Warszawie.
W cyklu Michała Bojary zatytułowanym Gest – ruch wykonany przez artystę jest poszukiwaniem granicy medium fotografii, która najczęściej kojarzona jest z realistycznym odbiciem rzeczywistości i tworzy iluzje ograniczonego środka wypowiedzi. Gesty to ukłon w stronę malarstwa, tworzony u podstaw jako obraz, nie jako odbicie. Cykl ten jest zabawą z kolorem, i ruchem pędzla po płaskiej przestrzeni negatywu.
Za cykl Gest Michał Bojara otrzymał Grand Prix Pięcioboju Fotograficznego Fotopolis.pl 2008.
Michał Bojara urodzony w Warszawie 13 października 1979. Absolwent ASP w Łodzi oraz ASP w Poznaniu. Zajmuje się fotografią, malarstwem oraz instalacją. Wystawia od 2000 roku m.in. Galeria W. Hasiora w Zakopanem, Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie, Galeria Okna w Słubicach, Galeria OBOK ZPAF, Galeria Zachęta Warszawa. Mieszka i pracuje w Warszawie.
