Fotograf anonimowy Dom w płomieniach, lata 50.

Marine Lazarre urodzona 17 stycznia 1930 roku w Krakowie jako Maryna Katarzyna Lazar; mieszka w Londynie. W 1939 roku wyjeżdża z Polski, jej matka ginie w 1943 roku w obozie pracy przymusowej w Polsce; w 1945 roku spotyka się z ojcem, Adamem Lazarem, w Nowym Jorku. W latach 1946–52 mieszkała w Pittsburghu, studiowała sztukę w Carnegie Institute of Technology. Od 1949 roku zaczęła kręcić filmy kamerą Bolex 16 mm sprezentowaną jej przez ojca. Na zlecenie American Broadcasting Company nakręciła w marcu 1951 roku swój pierwszy materiał z procesu Ethel i Juliusa Rosenbergów oraz Mortena Sobella (materiał został odrzucony przez ABC). W 1953 roku przeniosła się do Paryża, gdzie wyszła za mąż za brytyjskiego dyplomatę Johna Chalcrafta. Zmienia nazwisko na Marine Lazarre Chalcraft. Przez kolejne trzy dekady rejestruje kamerą filmową kluczowe momenty historyczne: pogrzeb Stalina (Moskwa, 1953), powstanie na Węgrzech (Budapeszt, 1956), kryzys kubański (Waszyngton, 1963), zamieszki w Watts (Los Angeles, 1965), demonstracje studentów (Paryż, 1968), marsze przeciwko zbrojeniom nuklearnym i apartheidowi (Londyn, lata 80.), demonstracje popierające strajki górników (Londyn, 1984). W latach 90. wielu międzynarodowych naukowców i niezależnych badaczy zaczyna interesować się jej archiwum filmowym. Okazało się jednak, że większości taśm nie wywołano i uległy one zniszczeniu. Jedyna ocalała szpula, zatytułowana Paryż, 13 maja 1968 roku, będzie wyświetlona tutaj po raz pierwszy.

Muzeum Narodowe, Muzeum Stanisława Wyspiańskiego w Kamienicy Szołayskich, ul. Szczepańska 11

www.muzeum.krakow.pl

czynne: 14.05–12.06; WT–SB: 10:00–18:00, ND: 10:00–16:00