Pokój Gościnny

Seria ukazuje przestrzeń mieszkalną opanowaną przez wywróconą rutynę. Przedmioty codziennego użytku zostają wyrwane z kontekstu, a dom zaczyna działać jak organizm o zmiennych regułach. Te drobne przesunięcia stanowią analizę próby przejęcia kontroli nad miejscem zamieszkania w czasach wiecznej niestabilności, w których własny dom, niegdyś oczywisty element dorosłości, staje się abstrakcją. 

Panowanie nad przestrzenią objawia się w małych gestach oporu wykonywanych podczas codziennych czynności. Rzeczy zmieniają swoje miejsca i znaczenia, ożywają. Potrzeba zadomowienia staje się niewidocznym reżyserem wszystkich niecodziennych układów. Powstaje seans cichego absurdu, usiłujący z „jakiegoś” domu zrobić „mój”.

Gesty prania czy gotowania stają się próbą podtrzymania rytmu i sensu, a życie — ciągłym czynnościowaniem*, by nie zwariować. Pojawia się pytanie, na ile dom może pozostać domem, gdy jego cena przekracza wartość ludzkiego czasu i gdzie przebiega granica między przestrzenią zamieszkiwaną a tą, o którą trzeba wciąż walczyć. 

*metoda pracy i sposób na życie Zofii Kulik (Karol Sienkiewicz, Zatańczą ci, co drżeli. Polska sztuka krytyczna, seria Mówi Muzeum (Kraków: Karakter, 2014), 38.)

Andrzej Frydrych (ur. 1991 w Krośnie), fotograf i artysta wizualny, absolwent Szkoły Filmowej im. Krzysztofa Kieślowskiego w Katowicach. W swojej praktyce rozkłada i na nowo konstruuje doświadczaną rzeczywistość, operując fragmentaryczną narracją zaburzającą poczucie porządku zdarzeń. W swoich humorystycznych fotografiach i obiektach balansuje między incydentem a dramatem, odwołując się do mechanizmów pamięci zbiorowej. Jego prace były prezentowane na wystawach w BWA Krosno, Turnusie, CU at Sadka oraz innych. Mieszka i pracuje w Krakowie.