W ramach przekrojowej ekspozycji wnętrza Galerii Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki wypełnią prace osób artystycznych z Polski i Niemiec. Zaprezentują się m.in.: Paweł Bownik, Fungi (Phuong Tran Minh), Karolina Gembara, Eiko Grimberg, Jonas Höschl, Ines Schaber, Arne Schmitt, Paweł Starzec, Andrzej Steinbach oraz Tytus Szabelski-Różniak.

Osobiste fotografie i wiersze niemiecko-wietnamskiej artystki działającej pod pseudonimem Fungi dotykają kwestii integracji i dorastania w wielokulturowym społeczeństwie niemieckim, zaś wizualny dziennik lat 20. XXI wieku Eiko Grimberga stawia pytanie, czy nasza współczesność jest czymś, co można sfotografować. W tym celu artysta zmierza m.in. ku wschodnim granicom Unii Europejskiej. Ines Schaber skieruje swoje spojrzenie ku historii, sprawdzając, w jak różny sposób upamiętniana była i jest XVI-wieczna wojna chłopska w dawnym RFN i NRD. Podczas gdy Arwed Messmer przygląda się samemu początkowi tak zwanego ponownego zjednoczenia Niemiec w krajobrazie, Tytus Szabelski-Różniak bada, w jaki sposób neoliberalny kapitalizm przekształcił stolice Polski i Niemiec w okresie transformacji ustrojowej.

Andrzej Steinbach rozwija podobny wątek za pośrednictwem „hellingerowskich ustawień” przedmiotów konsumpcji, ukazując ukryte w ich relacjach pragnienia, aspiracje i ograniczenia. Arne Schmitt zainspirował się słynnymi kwestionariuszami Maxa Frischa i postanowił zbadać, na ile nasze relacje z miastami przypominają nasze relacje z ludźmi: na zaproszenie organizatorów stworzył portret Krakowa rozumianego jako złożona sieć relacji, w których znajdują odbicie wartości społeczne. Fotografie Pawła Starca i Karoliny Gembary zaproszą natomiast do wizualnej podróży po Dolnym Śląsku – jednej z części współczesnej Polski, której obecną tożsamość ukształtowały bezprecedensowe w historii powszechnej przesiedlenia.

Rozdział II sprawdza różne układy obiektów, ciał i przestrzeni, by opowiedzieć o splątanych relacjach Polski i Niemiec, ale też dotknąć obszarów wspólnego doświadczenia.